من تنها لطفی که می تونم در حق خودم بکنم و همیشه از خودم دریغش کردم کم کردن میزان این حساسیت های عجیبی هست که نسبت به همه چیز دارم.
اما واقعا نمی تونم!

 

 

رهای عزیزم! عاشقانه نوشتن حال خیلی خوبی داره! آدم رو می بره بالای ابرها. و تازه ماه ها و سال ها بعد وقتی بر می گردی و عاشقانه های خودت رو می خونی حال بهترتری هم داره! اما.......! این جا رو نمی بندم چون خودم هم عاشقش هستم! شاید گاهی مثل همین ظهر دلگیر خسته از همه جا چیزکی این جا نوشتم!

/ 2 نظر / 13 بازدید
رها

من همیشه وب ایهانو که مبینم یک سرکی هم به اینجا میزنم..... منتظرم... البته تو روزهای خوش نه تو یک ظهر دلگیر.... همیشه خوش باشی...ممنونم

سارا

از پسملي چرا نمي نويسي؟